Durf jij professioneel te prutsen?

Tijdens mijn studies was ik er stiekem dol op. Ik vond ze fijn die geweldige (management)modellen, theorieën vanuit onderzoek. Kunnen uitleggen en verklaren waarom we doen wat we doen. Vanuit theorie en kennis adviseren en gewenste ideaalplaatjes gaan realiseren. Alleen met het weten kwamen we meestal niet daar waar we wilden. Vaak helemaal niet op de manier zoals we hadden bedacht.

Theorie ik hou er nog steeds van. Het is prettig om daar vanuit te onderbouwen en te denken , te snappen waarom je iets doet en geen geld te verspillen. Zo is het ook handig om wetten en regels te kennen om niet voor onaangename verrassingen komen te staan als ondernemer, werkgever, maar ook als medewerker.

Toen ik de smaak te pakken kreeg en flink de boeken in dook werkte ik al een tijd in de praktijk. Gevolgen waren dat ik vaak flinke discussies had met docenten. Waar er stellig werd beweerd dat het op een bepaalde manier werkte in de praktijk, was de praktijk bij mijn werkgevers echt anders. Zo zal jouw praktijk ook weer anders zijn.

Toch kon ik er geen genoeg van krijgen. Volgde de ene opleiding naar de andere. Het voelde voor mij weg van het prutsen, de weg richting perfectionisme. Als we deden wat de theorie vertelde dan konden we sneller en beter. Ik leerde steeds meer. Had het gevoel hiermee het verschil te maken, omdat ik kon vertellen wat er verandert kon worden en waarom. De theorie was de basis van het succes (dacht ik). Maar dat grote succes bleef uit, echte mensen kwamen tussendoor, echte situaties. Theorieën en bijbehorende adviezen van de één proberen toe te passen op ons als organisatie of mens was niet wat voor vooruitgang en groei zorgde. Dat wist je waarschijnlijk al dat het zo niet werkt, maar toch is dat wat we op de meeste plekken nog steeds doen.

We nodigen dure externe bureau’s uit die onderzoek doen en ons adviseren. Ik herinner me nog de directeur die net duizenden euro’s aan een marketingplan had uitgegeven. Toen de adviseur het presenteerde zei hij: ja ik hoor eigenlijk niets nieuws. Geen kritische vragen, maar ook geen actie en het plan werd geen doen maar verdween in een laatje.

Wetenschappelijke theorie is ontstaan vanuit de praktijk. Het is daar ontstaan waar geprobeerd, gefaald, geïnvesteerd en mislukt, onderzocht, geëvalueerd, geleerd en opnieuw geprobeerd is. Daar waar er verschillende mensen en meningen waren. Daar waar het lef was om te onderzoeken, professioneel te prutsen, iets nieuws te proberen, (on)populaire spannende keuzes te maken, te mislukken en te verbeteren. Theorie is eigenlijk geschiedenis. Hoe komen we vooruit als we de geschiedenis blijven herhalen?

Nee, ik gooi al mijn boeken, kennis en theorie niet overboord, ik ben wel met werkgevers en medewerkers meer gaan doen, werken met wat er al is in de praktijk. Doen is geen tijdelijk onderzoek of kunstje, maar naar buiten, inzichten, proberen, op het randje van je comfortzone werken. Doen is samen, openheid en kwetsbaar. Door doen kan je geraakt, teleurgesteld, maar ook ontzettend positief door geraakt worden. Trots voelen van je kruin tot aan je tenen.

Wacht niet op de perfectie gelegenheid om te beginnen. De perfecte gelegenheid is nu.

 

× Stuur een bericht