Durf jij professioneel te prutsen?

Tijdens mijn studies was ik er stiekem dol op. Ik vond ze fijn die geweldige (management)modellen, theorieën vanuit onderzoek. Kunnen uitleggen en verklaren waarom we doen wat we doen. Vanuit theorie en kennis adviseren en gewenste ideaalplaatjes gaan realiseren. Alleen met het weten kwamen we meestal niet daar waar we wilden. Vaak helemaal niet op de manier zoals we hadden bedacht.

Theorie ik hou er nog steeds van. Het is prettig om daar vanuit te onderbouwen en denken  te snappen waarom je iets doet. Zo is het ook handig om wetten en regels te kennen om niet voor onaangename verrassingen komen te staan als ondernemer, werkgever, maar ook als medewerker.

Toen ik de smaak te pakken kreeg en flink de boeken in dook werkte ik al een tijd in de praktijk. Gevolgen waren dat ik vaak flinke discussies had met docenten. Waar er stellig werd beweerd dat het op een bepaalde manier werkte in de praktijk, was de praktijk bij mijn werkgevers echt anders. Zo zal jouw praktijk ook weer anders zijn.

Toch kon ik er geen genoeg van krijgen. Volgde de ene opleiding naar de andere. Het voelde voor mij weg van het prutsen, naar zekerheid, snappen wat ik moest doen. Ik leerde steeds meer. Had het gevoel hiermee het verschil te maken. De theorie was de basis van het succes (dacht ik). Maar dat grote succes bleef uit. De praktijk, het ‘echte leven’ kwam tussendoor. Theorie en in en vanuit het hoofd werken is niet wat voor innovatie zorgde. Dat wist je waarschijnlijk al en toch is dat wat we op de meeste plekken nog steeds doen.

Theorie is ontstaan vanuit de praktijk. Het is daar ontstaan waar geprobeerd, gefaald, geïnvesteerd en mislukt, geëvalueerd, geleerd en opnieuw geprobeerd is. Daar waar er verschillende mensen en meningen waren. Daar waar het lef was om te onderzoeken, professioneel te prutsen, iets nieuws te proberen, (on)populaire spannende keuzes te maken, te mislukken en te verbeteren. Theorie is eigenlijk geschiedenis. Hoe komen we vooruit als we de geschiedenis blijven herhalen?

Nee, ik gooi al mijn boeken, kennis en theorie niet overboord, ik ben wel met werkgevers en medewerkers gaan doen, verder dan het weten. Het anders durven doen. Doen is geen tijdelijk traject of kunstje, maar naar buiten, inzichten, proberen, op het randje van je comfortzone werken. Niet als methode of kunstje, maar als vaardigheid dus altijd. Doen is samen, openheid, positiviteit. De theorieën wil je gebruiken bij de eigen manier van doen als support om vooruit te komen.

De komende tijd schrijf ik over mijn ervaringen op de werkvloer, als medewerker, HR adviseur, coach en ondernemer. Over het toepassen van theorieën, falen, ontdekkingen, vragen en ideeën. Ik hoop dat het inspireert en ik nodig je uit om me aan te vullen, vragen te stellen en te delen. Laten we met elkaar meer doen, ervaren, professioneel prutsen; Anders (Eigen) Durven Doen.