Maak kennis met Mieke

Mieke is eind twintig en een vrolijke leuke meid. Tijdens haar studie zagen haar medestudenten haar een beetje als een ‘nerd’. Ze haalde altijd minimaal een acht en het leek of ze daar niet eens haar best voor hoefde te doen. De reacties van anderen vond ze erg vervelend. Ze zei: “Ik moet er gewoon hard voor werken, het komt mij ook niet aanwaaien”. Met een blik met twijfel keek ze me aan en zei zacht: ‘Het is ook zo vervelend omdat ze weten dat ik langer over mijn studie heb gedaan dan de meesten. De reden dat het niet lukte waren door gezondheidsproblemen, maar toch…”

Eenmaal klaar met haar studie, wist ze nog niet precies wat ze wilde qua werk. Ze kon het werk blijven doen dat ze tijdens haar studie ook deed en besloot daar voor te gaan. Ze wilde eerst gewoon aan het werk en zou wel zien waar het haar bracht. Haar werk was leuk, dingen waarvan ze zag dat het beter kon mocht ze aanpakken en veranderen. Het enige waar ze wat moeite mee had waren collega’s die in haar ogen wel een stapje bij konden zetten. Door hun moest ze er flink aan trekken om haar ideeën en verbeteringen te realiseren.

Ondertussen krijgt Mieke wat gezondheidsklachten. Na een werkdag zit ze onderuitgezakt op de bank en is regelmatig ziek. Vage klachten dat dan wel. Mieke baalde dat haar lijf haar weer in de steek liet. Ze was half twintig en kon niet meer dan drie dagen per week werken. Onderzoek naar haar klachten leverde niks op. Mieke had het verlangen zich te voelen als een genietende twintiger, lekker werken en leuke dingen doen. Op een gegeven moment was ze er zo zat van dat ze zich zo belabberd voelde en na een incident met een collega nam ze ontslag.

Mieke had zich erbij neergelegd dat ze nooit meer full time zou kunnen werken, maar wilde dan wel graag nog helder krijgen wat wel mogelijk was.

Dat is best een flinke puzzel. Terwijl ze die puzzel aan het maken was, kwam er een nieuwe baan voorbij en werd ze aangenomen. Het leek een fijne plek waar ze mocht leren, een ervaring collega kreeg waar ze van kon leren en flexibiliteit qua werkuren. We besloten even een pauze in te lassen met betrekking tot de coaching, om als ze haar draai had gevonden weer verder te gaan.

Na 2,5 maand spreek ik haar weer. Ze gaf aan al de eerste dagen te hebben gehad dat ze voelde dat ze moe en futloos was en had gezegd dat ze even moest bijtanken. Er was werk voor vier dagen, dat betekende dat ze of geen pauzes nam, of ze werkte op haar vrije dag. De twijfel stond in haar ogen te lezen, wat nu als ik het echt niet kan vroeg ze?

Wat doe je?

Veel mensen doen net als Mieke, maar zien het zelf niet. Mieke zag het ook niet, want voor haar was het normaal. Mieke haar lat lag spectaculair hoog. Niks mis met een hoge lat als het haalbaar is en je niet meer kost dan dat het oplevert. Maar Mieke vond niet dat haar lat hoog lag, het moest eigenlijk nog hoger.

Zo vond ze het bijzonder dat zij haar ervaren collega die haar moest inwerken op werkzaamheden en taken moest wijzen die al een hele dag! op de takenlijst stonden. Ook stond de collega vaker aan haar bureau met vragen over hoe iets moest dan andersom. Er ging nog steeds geen lampje branden bij Mieke. Zij zag op het werk zaken, pikte signalen op van klanten over wat beter kon en wilde dat ook eigenlijk direct oplossen. Ze vond dat ze verantwoordelijk was dat dat direct werd opgelost en als degene die het zou doen het niet snel genoeg oppakte dan loste zij het wel weer op. Mieke zag nog steeds niet dat het haar eigen norm was dat anderhalf dag werk in een dag moest kunnen. 

Herken je wat van Mieke haar verhaal en zit ook regelmatig futloos op de bank, iets te vinden van jezelf. Stemmetjes als gewoon je werk doen dat moet je toch kunnen staan op repaet in je hoofd. Ondertussen breng je dan je vrije tijd waarin je energie had kunnen opdoen scrollend door op social media en heb je nergens zin in. Je vergelijkt je met alle successen en mooie plaatjes van anderen om daar vervolgens ook weer iets van jezelf over te vinden. Je leest posts van van mensen die roepen dat ze weten wat je helpt, zelfhulpboeken worden gelezen en challanges gevolgd. De eerste dagen dat je bezig bent met verandering gaat het goed, maar na een week doe je weer wat je altijd deed. Gewoon omdat die ander niet jij is en de manier van die ander voor 99% zeker ook niet de oplossing is voor jou.

Hoe Energie@work je helpt

Mieke is gaan zien hoe er in haar situatie gelukkig nog niks mis was met haar lijf. Dat ze haar eigen lat zo hoog legde dat haar lijf duidelijk tegen haar sprak. Stapsgewijs heeft ze zelf ontdekt wat voor haar werkte en wat vooral ook niet. Doordat de focus komt te liggen op wat ze goed kan en vaardigheden leert om die te hanteren kon ze haar norm en lat bijstellen tot een gezonde norm die voor haar wel hoog genoeg lag. 

Haar werk is leuker en ook de samenwerking met haar collega’s loopt veel soepeler. Er komen kansen voorbij waar ze volmondig ja of nee tegen kan zeggen. Elke dag is ze bewust van hoe ze werkt, en wat ze graag wil bereiken. Steeds meer merkt ze dat werken haar meer energie oplevert dan dat het kost. En dat is werkplezier.

Gun jezelf ook meer energie van je werk

Door het energie@work traject zie je waar je teveel energie verliest en wat jouw manier is om dit te veranderen. Door je talenten te kennen en vaardigheden te leren om ze te hanteren krijg je helder hoe jij werk zo kan doen dat je ‘s avonds nog wil sporten, met vriendinnen afspreken of een goed boek lezen.

Door de coaching sta je steviger in je schoenen. Natuurlijk kan je werkgever nog steeds dingen verlangen waarvan jij weet dat je dat echt niet kan of wil. Je kan dan wel duidelijk maken waarom je dat niet kan of wil op een manier dat jullie werkrelatie leuk blijft. Én je kan zelfverzekerd keuzes maken voor jezelf waardoor je gezond blijft. Daardoor werk je met meer plezier en energie, omdat je doet wat voor jou en je werk goed en genoeg is. Zo ga je aan het eind van een werkdag met een glimlach naar huis.

× Stuur een bericht