Ik keek net op facebook en ik kwam dit filmpje tegen.

https://www.facebook.com/brenebrown/videos/1824087924272975/

En ondertussen bedenk ik me nu wat heb ik hier nog aan toe te voegen, want dit is precies wat het is. Als je zoekt naar bewijs waarom je niet goed genoeg bent of dat je hier niet hoort ga je het vinden. En daar heb je last van. Wie je bent draag je in je hart en daar ga je niet over onderhandelen met anderen. Als je je gaat aanpassen aan de ander, dan verraad je jezelf.

Prachtige woorden, maar hoe kom je daar. We leven in een snel veranderende wereld, waarin er veel van ons verwacht wordt. Verwachtingen qua kennis, vaardigheden, kunnen veranderen, flexibel zijn. We ervaren een grote druk, meer moeten, voelen ons vaker ondergewaardeerd, raken teleurgesteld en willen meer salaris en minder werkdruk. Het zijn de omstandigheden waar we geen invloed op hebben en daar willen we iets aan veranderen. Als dat niet lukt, raken we nog vermoeider, minder gelukkig en ontevreden.

Wil je het anders en uit deze neerwaartse spiraal, laat dat dan niet afhangen van een ander of omstandigheden. Het klinkt zo simpel, maar zoals in de eerste blog over jezelf zijn, komt hier vaak de kant die we liever niet willen. De angst en onzekerheid. Misschien als je jezelf bent, accepteren je collega’s je niet meer en vind je leidinggevende er zoveel van dat je je baan kan verliezen. Je gaat door met dezelfde werkdruk en stress en werkt nog wat extra uren tot het echt niet meer gaat.

En het klopt, voor jezelf zijn, doen wat je wilt doen, minder gestresst, meer in balans te leven is gewoon geen a la minute oplossing. Dat gaat niet van de ene op de andere dag. Ondanks je goede bedoelingen val je meerdere keren weer in dezelfde valkuilen.

Wat dan wel werkt? Kwetsbaarheid en zelfkennis. Dat is een goede basis, geen makkelijke, je krijgt te maken met onzekerheid en zult falen en dus pijn doen. En toch brengt het je uiteindelijk dichterbij jezelf zijn. Kwetsbaarheid is niet alles met iedereen delen. Het zijn kleine stapjes .

Wat is het kleinst mogelijke stapje wat je kan zetten, de kleinste verandering die jij kan volhouden om meer jezelf te zijn?

In het 1e deel van de blog jezelf zijn is niet zo makkelijk had ik het over de zelfhulpboeken en challenges die er in overvloed zijn en zeggen ervoor te zorgen dat je in korte tijd weet wat je wilt, wat je kan en wie je bent en je dan vervolgens nog lang en gelukkig leeft. Beetje zwart-wit natuurlijk en er zijn echt mooie aanbiedingen die je kunnen helpen om gelukkiger te gaan leven. Maar hoe ga je je doelen realiseren als je het boek hebt gelezen, een challenge hebt gedaan of een coachingstraject hebt afgesloten.

Meestal begint het dan pas, want de basis om te gaan doen wat je wil doen is antwoorden hebben op de vragen: wie ben ik, wat kan ik, wat wil ik en hoe doe ik het. Je verdiepen, uitproberen wat er gebeurt in de praktijk, waarbij je mindset heel bepalend is.

Als er voorwaarden worden gesteld aan wie je bent mag zijn, of het geven en nemen in een (werk)relatie niet (meer) in balans is vraagt dat moedige keuzes.

De weg die Brené benoemt is hobbelig met hindernissen, geen makkelijke pijnloze weg, maar wel jouw reis. Hoe goed ken jij jezelf en lukt het je om daar dichtbij te blijven. Lukt het om kwetsbaar te zijn, verbonden zijn met jezelf en daardoor met anderen?