Medereizigers

Wat is waard om te willen? Hoe maak ik het verschil in de wereld? En… hoe maak ik dat zichtbaar aan anderen?
Je verhaal even vertellen is nogal even wat. Je kan geraakt worden, de mening van anderen raken je. Boven het maaiveld uitsteken is kwetsbaar. Geraakt worden zorgt dat het doen, je verhaal vertellen (zie ook de vorige les) het uitdragen wat je ten diepste wil wordt geremd door ons brein. Het brein geeft signalen af wat ons wil beschermen. Terwijl dat verhaal vertellen, durven, bijsturen omdat de praktijk anders is en jouw reactie hierop juist kan zorgen voor impact, energie en voldoening.  De twee kanten stoeien er dus wat op los.

De emoties die van invloed zijn op wat je doet
Weten en kennis is nodig om je werk te kunnen doen. Daarnaast is er nog een belangrijke ‘beïnvloeder’ namelijk emoties. Elke dag gaan ze mee naar ons werk en weer mee naar huis. Emoties zijn automatische reacties op een gebeurtenis, ze ontstaan zo snel, dat het ‘bijna vanzelf’ lijkt te gaan. Vaak pas achteraf denk je nu deed ik het weer, ik zou dat niet meer doen. Of je hebt niet door welke reactie je oproept bij een ander door iets wat je zegt of doet vanuit jouw gevoel.

Het gaat dus niet alleen om jouw emoties, al die mensen om je heen hebben andere emoties. Andere emoties die een andere reactie oproepen op dezelfde gebeurtenis. Dat zijn dus veel emoties en verschillende reacties bij elkaar. Van deze emoties wordt vaak wat ‘gevonden’, dat is een rem op kwetsbaar zijn. Te laten zien wie we zijn en gedrag dat niet altijd ‘gepast’ is (volgens anderen).

Emoties op het werk liever niet
Zo is huilen op het werk is meestal not done, je wordt gezien als te emotioneel, labiel of overwerkt. Ben je enthousiast en lach je veel, dan ben je te aanwezig en bijzonder. Emoties spelen zich van binnen af, aan de buitenkant zie je vaak wel een reactie, maar het is de vraag of je wat jij denkt te zien bij de ander aan emoties ook is wat de ander voelt. En dat is andersom ook zo. Het niet begrepen voelen voelt als een bedreiging waarbij nog meer emoties aan het werk gaan. Als je tranen ziet bij iemand wordt al snel gezegd dat deze persoon verdrietig is. De vraag is of dat daadwerkelijk zo is. Tranen zijn er om de druk van de ketel te halen als het ons teveel wordt. Zo kunnen mensen met een burn-out zomaar vanuit het niets heftig huilen. Het kan ook zijn dat iemand snel tranen produceert en ook door iets heel positiefs tranen krijgen. Als iemand direct een sticker plakt op je uiterlijke reactie of reactie vanuit emotie veroordeeld kan je je niet begrepen voelen. Dat verbreekt de verbinding met de ander en je kijkt een volgende keer wel uit om je emoties met deze persoon te delen.

Eigen waarheid
Kortom we bekijken en reageren op de wereld vanuit onze eigen waarheid en ervaringen. Onze opvoeding en omgeving zijn van invloed geweest op wat we denken hoe de wereld in elkaar zit. Zo kunnen breinen dezelfde informatie/prikkels op verschillende manieren vertalen. Dat betekent dat de waarheid van een ander is vaak heel anders is dan die van jou. Daarom is het belangrijk om jouw verhaal duidelijk te kunnen vertellen, ervoor durven staan en een ander je niet onterecht laten remmen. Wat je doet is dus ingewikkeld en tevens een belangrijke pijler voor je werk en het werk doen waar je energie van krijgt.

De helft willen voelen
Die ingewikkeldheid, het geraakt worden maakt dat we liever wegblijven van emoties. Het voelt niet fijn, anderen kunnen iets van je vinden. Nare gevoelens willen we liever niet voelen. Helaas kunnen we niet deels verdoven. Als je negatieve nare emoties verdoofd/wegdrukt dan kan je je blijheid, enthousiasme en geluk ook niet voluit voelen. Denk maar eens aan mensen die drugs en alcohol verslaafd zijn. Ze verdoven niet alleen nare gevoelens, maar worden ook vlak op andere gevoelens. Hoe jammer is dat (zie ook de les positieve emoties). Wil je vooruit komen mag je moedig je ‘te’s’, kritieke stemmen en negatieve gevoelens omarmen en accepteren zodat je mild kunt zijn naar jezelf. Ze eens van een afstandje bekijken en mee in gesprek gaan geeft je meer helderheid in wat je doet. En het belangrijkste dat je met deze reacties hoe divers ook gewoon mens bent en nog steeds heel oké. Gewoon menselijk imperfect onderweg. Want juist die ‘te’s’ maken jou uniek en kunnen je als je ze goed gebruikt dichterbij je doel brengen. Heb je van die reacties die niet altijd in je voordeel werken pak deze opdracht dan zeker mee.


Emoties hebben een doel
Onze emoties hebben een doel. Ze zijn er om ons een boodschap te geven. Niet voor niets is het woord emotie afkomstig van het Latijnse begrip emovere, wat zoveel betekent als ‘in beweging brengen’. Emoties geven eigenlijk onze innerlijke thermometer aan waaraan we kunnen aflezen of iets ons energie kost of juist oplevert. Het zorgt er dus voor dat we kiezen, aanpassingen doen en bezig gaan met waar we invloed op hebben. We kunnen daarmee zeggen dat emoties bijdragen aan onze ontwikkeling. Waarom we ze serieus moeten nemen en niet weg moeten stoppen om gemiddeld te blijven en aan verwachtingen te voldoen is omdat identieke situaties verschillende energie-reacties teweegbrengen. Iedereen is immers verschillend en die verschillen zijn juist nodig. Het is dus belangrijk om alert te zijn en blijven op je emoties.

Daar waar jij voelt dat het onrechtvaardig is, kan je collega echt niet begrijpen waar je je zo over opwind. Jij begrijpt niet dat je collega je niet steunt en er zo rustig onder blijft. Jouw felle reactie kan iemand wakker schudden en aanzetten tot verandering, en de reactie van je collega kan zorgen dat duidelijk wordt dat het nog niet duidelijk is waarom het belangrijk is. Let de komende week maar eens op de verschillende reacties op eenzelfde situatie. Er zijn verschillende emotionele reacties. Als je oplet zal je merken dat er tegelijk ook een fysieke reactie optreed. Een snellere hartslag, rode wangen, sneller gaan praten, harder gaan praten, meer met je handen praten, een droge mond, dichtgeknepen keel, stil worden etc. Probeer te ontdekken wat jouw reactie is.

Jouw bus
Stel voor dat je in een bus zit. Je bent op reis, jij bent de chauffeur en je emoties zijn je medereizigers. In de loop der jaren zijn die emoties tijdens jouw reis bij je ingestapt en hebben een plekje gekozen in je bus. De één wat meer op de voorgrond dan de ander. Hoe dan ook, ze sturen je handelen, reacties en manier van doen aan.

Zelf aan het stuur
Als het lekker loopt en je hebt het naar je zin, je wordt gezien en kan werken vanuit je drijfveren en je waarden dan zit jij tevreden aan het stuur, je medereizigers (emoties) zitten achter je, wellicht eentje dichtbij in de passagiersstoel die best veel aanwezig is, maar jij bent nog de baas over je reacties en de reis loopt lekker. Je bent en blijft in verbinding met anderen, komt vooruit en voelt je heel oké. Totdat je iemand tegen komt die iets doet wat voor onrust en oproer zorgt. Een waarde, of gevoelige plek waar je brein op aanslaat wordt geraakt. Als iemand tegen jouw zingeving en waarden schopt willen je medereizigers je beschermen, zorgen dat er niks mis gaat en het veilig blijft. Voor je het weet neemt één van je medereizigers het stuur over. Het is vaak dezelfde die zich ermee komt bemoeien. En deze reiziger reageert op zo’n manier dat het meer schade oplevert dan dat je er profijt van hebt. Oké misschien is het op de korte termijn duidelijk dat degene iets heeft geraakt en je je jezelf beschermt. Maar voor de lange termijn is het effect meestal minder gunstig. Eigenlijk wil je die medereiziger uit je bus hebben, maar dat werkt maar even. De volgende stop is die namelijk weer terug en stapt weer in.

Dat betekent dat het handiger is om deze aanwezige medereiziger die zo hard voor jou wil werken beter te leren kennen. Proberen om deze medereiziger op een andere manier in te zetten op een manier die helpend is in plaats van vernietigend. Deze medereiziger mag je gerust gaan stellen dat je prima het stuur in handen kan houden en hij zeker niet het stuur hoeft over te nemen. Heb je inmiddels al een idee wie het bij jou is die het stuur nogal eens van je overneemt? ‘Onzekerheid’, ‘vechter’,  ‘controlfreak’ of …..(welke naam zou jij jouw dominante medereiziger geven? Schrijf deze ‘naam’ op in je werkboek.

Opdracht
Wees de komende week of weken alert op situaties waarvan je merkt dat je emoties zorgen voor reacties. Helpende reacties, maar ook niet helpende reacties. Schrijf op hoe je reageerde en welk effect dit had. Wat vond jij van jezelf en wat vond de ander denk je? Durf je ook te vragen of dat klopte? Wat was de situatie en waarom denk je dat dit je zo raakt? In je werkboek staat een overzicht waarin je het kan opschrijven.

× Stuur een bericht