Ik had een heerlijk kopje thee gepakt en liep de opleidingsruimte in. Inmiddels een bekende vertrouwde plek. Het was weer een warm weerzien met mijn studiegenoten. De tijd die we hadden voordat we begonnen me de eerste opleidingsdag was eigenlijk weer te kort. Maar we hadden ook allemaal zin om aan de slag te gaan met de laatste 2 opleidingsdagen voordat we volgende keer ons examen hebben.
Normaal doen we altijd even een rondje vooraf hoe het met iedereen is, maar doordat er 2 studiegenoten wat later waren door omstandigheden deden we dat deze keer niet. Dus ik installeerde ik me op mijn inmiddels ‘eigen plekje’, pakte mijn mappen met de theorie en m’n spullen. Ik ging ontspannen zitten en we begonnen….Sarina mag even naar voren komen….zij gaat hier even iets doen.

Huh ik, had ik iets moeten voorbereiden, heb ik iets gemist, o boy toch niet alle voorbereidingsvragen goed doorlopen? Waar ik in het verleden m’n hart sneller voelde kloppen, rode wangen kreeg, zwetende handen en heel veel gedachten door m’n hoofd schoten en vervolgens besloot als een soort van coole kikker stoer naar voren te gaan of het me niks deed en me erdoorheen zou bluffen was het nu anders.

Ik had geen idee wat me te wachten stond, maar heb de afgelopen maanden hier zoveel geleerd over mezelf en me niet hoeven te bewijzen dat ik rustig opstond, met een iets versnelde hartslag liep ik naar voren en wachtte af wat er van me verwacht werd.

Tijdens mijn supervisie voorafgaand aan dit blok hadden we het gehad over mijn waarden en wat voor mij een zinvol en betekenisvol leven is, een waarde(n)vol leven. Meer dan alleen weten wat mijn waarden zijn, maar deze echt als richting te gebruiken. Het vervolg op de waardenoefening die velen van ons zullen kennen. Ik gaf aan mijn waarde(n)vol leven mijn eigen woord, zodat ik bij de keuzes die ik maakte me ook kon afvragen of wat ik wilde bijdroeg aan mijn waarden, de richting die ik op wilde.

Focus, flow en werken aan wat voor mij belangrijk is.

Niet meer geleefd worden en aan het einde van de dag tot de conclusie komen dat ik veel heb gedaan, maar toch niet helemaal dat tevreden gevoel hebben, omdat ik eigenlijk meer andere dingen had willen doen.

Werk en invulling van mijn dag die mij energie geven, positieve ervaringen die bijdragen aan mijn doelen en de richting waar ik naar toe wil.

Minder afleiding door alle prikkels die op me afkomen op een dag, vragen uit mijn omgeving, drukke agenda en een gevoel van opgejaagd zijn en negatieve stress.

Mijn waarden zijn nu dus mijn navigatie geworden, ze bepalen mijn richting, zijn ondersteunend bij het maken van keuzes, passende acties en doelen.

Ik hoor je denken, maar Sarina, die waarden dat ken ik al. Die oefeningen heb ik al vaker gedaan. Trek het soms ook wel in twijfel of het klopt wat eruit komt, zijn dat echt wel mijn waarden? En stel dat het zo is, dan ken ik mijn waarden toch? Ja dat klopt, en dan wat doe je er nu mee? Bepalen ze al je richting of zoek je nog naar de oplossing, de hoe en wat om verder te komen? Dus misschien verwacht je nu dat je in deze blog dé wat en hoe tips en trucs leest zodat je dit ook even kan doen? Dan ga ik je teleurstellen, maar ik heb wel wat anders voor je.

Ik denk namelijk dat je de hoe en wat’s al op veel plekken heb gelezen, je er al heel veel kent en zoekt naar meer omdat je toch ervaart dat je stil blijft staan. Je komt niet verder en gaat daarom zoeken naar nog meer wat en hoe’s.
Je kent de wat en hoe’s dus eigenlijk wel, maar voelt nog steeds het verlangen naar iets anders, naar meer, iets anders dan wat je nu ervaart. Dus blijkbaar zijn de wat en hoe tips en trucs die je in overvloed kan vinden en hebt gelezen niet de oplossing voor jou, het helpt je niet verder. Wat jou helpt zijn dus niet de hoe en wat’s, de oplossingen van andere mensen, het gaat om jouw persoonlijke ontdekkingstocht naar je waarden wat voor jou het leven de moeite waard maakt en de drijfveren die daar onder zitten. Jouw rode draad ontdekken, geïnspireerd raken, woorden geven aan je richting en passende keuzes maken passend bij jouw waarden en richting. Niet dat je dit alleen rationeel tegen jezelf zegt wat moet en hoort, maar dat je dat ook zo ervaart. Dat je eigen waarden krachtig genoeg zijn, je jezelf waardevol vindt zoals je bent, waar je nu staat goed genoeg is en je niet aan anderen hoeft te bewijzen en zo werkt aan jouw doelen, groei en de richting opgaat die voor jou betekenisvol is.

Ik heb 1 woord gegeven aan mijn richting, dat woord mocht ik deze ochtend met de groep delen en kort toelichten waar het voor stond. Ik kon woorden geven aan mijn richting, uitleggen waar ik heen wil. Mijn hartslag ging weer naar een normaal ritme, dit was niet zo heel spannend, want ik en mijn waarden zijn goed genoeg, wat een ander daar dan ook van vindt.

Vervolgens mocht ik naar de muur achterin de ruimte kijken, mijn arm omhoog houden en werd mijn arm die even gelijk stond aan mijn waarden, aan mijn richting naar beneden geduwd. Ik moest uiteraard tegen werken, zorgen dat mijn waarden in positie bleven en niet weggeduwd werden. Twee handen duwden mijn arm naar beneden, even hield ik het wel vol, maar uiteindelijk verloor ik. Helaas…maar het mooiste kwam nog….

Ik kreeg de opdracht om mijn waarde(n)volle leven, mijn woord, mijn richting die ik op wilde zoals dat eruit zag in de verte op de muur te zien, me voor te stellen hoe dat was. En we deden hetzelfde nog een keer. Naar mijn idee werd ik gematst en werd er minder hard geduwd. Dit ging echt makkelijker, maar dat gebeurde juist niet, er werd harder geduwd, maar het naar beneden duwen van mijn arm ging een stuk lastiger dan de 1e keer. Mijn studiegenoten gaven terug hoe ze het verschil zagen, dat ik meer ontspannen stond en toch veel sterker was. Een praktisch en mooi voorbeeld van hoe sterk het is als je waarden je doel zijn. Een waarde(n)vol leven is krachtig en betekenisvol.